Ραγδαία αύξηση ληξιπρόθεσμων οφειλών, άρνηση επαναφοράς των 120 δόσεων και αποκλεισμός ασφαλισμένων από τη σύνταξη λόγω ανεπαρκούς ορίου οφειλών προς τον e ΕΦΚΑ

Επαγγελματίες, έμποροι και βιοτέχνες, μέσω των συλλογικών τους φορέων και επιμελητηρίων,  επαναφέρουν μετ’ επιτάσεως το αίτημα για την επαναφορά ρύθμισης οφειλών σε έως 120 μηνιαίες  δόσεις, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για μέτρο οικονομικού ρεαλισμού και όχι πολιτικής ευκολίας.  Πρόκειται για αίτημα που διατυπώνεται με σαφήνεια και επιμονή από τον παραγωγικό κόσμο της  χώρας, ο οποίος εξακολουθεί να λειτουργεί υπό καθεστώς έντονης οικονομικής πίεσης. Παρά ταύτα,  το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης εμφανίζεται κατηγορηματικά αντίθετο, τη στιγμή που οι  ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τη Φορολογική Διοίκηση και τα Ασφαλιστικά Ταμεία υπερβαίνουν τα 162  δισ. ευρώ. Το ύψος αυτό, ωστόσο, φαίνεται ότι δεν αρκεί για να οδηγήσει στην αναζήτηση ρεαλιστικών  και δοκιμασμένων εργαλείων είσπραξης και στήριξης της πραγματικής οικονομίας. 

Θα ανέμενε κανείς ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, η κυβερνητική πολιτική θα επικεντρωνόταν στη  διαμόρφωση λύσεων που ενισχύουν τη συμμόρφωση και όχι στη διατήρηση ενός πλαισίου που, όπως  αποδεικνύεται καθημερινά, οδηγεί στη διόγκωση των οφειλών, ιδίως όταν η αντίστοιχη ρύθμιση του  παρελθόντος απέδειξε στην πράξη ότι μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο ενίσχυσης των δημόσιων  εσόδων, γεγονός που σήμερα φαίνεται να παραγνωρίζεται ή να αποσιωπάται. 

Την ίδια στιγμή, ως μοναδική εναλλακτική λύση προβάλλεται ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός Ρύθμισης  Οφειλών. Ένα εργαλείο το οποίο αφορά οφειλές άνω των 10.000 ευρώ και αφήνει εκτός τη συντριπτική  πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών. Με άλλα λόγια, η  κυβέρνηση προτείνει ως λύση ένα πλαίσιο που δεν αφορά εκείνους που πλήττονται περισσότερο αλλά  εκείνους που ήδη διαθέτουν μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα. 

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί και το γεγονός ότι το εκτιμώμενο δημοσιονομικό κόστος μιας νέας  ρύθμισης έως 120 δόσεων, ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ, παρουσιάζεται ως απαγορευτικό. Την ίδια  ώρα, η διατήρηση της σημερινής κατάστασης οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε λουκέτα, απώλεια  θέσεων εργασίας, συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας και, τελικά, σε απώλεια δημοσίων  εσόδων — εξέλιξη που προφανώς δεν θεωρείται εξίσου προβληματική από το Υπουργείο σας.  Παράλληλα, η αδυναμία ένταξης σε βιώσιμες ρυθμίσεις οδηγεί δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες στην  απώλεια ασφαλιστικής ικανότητας. Η συνέπεια αυτή αντιμετωπίζεται σχεδόν ως παράπλευρη απώλεια,  παρότι συνεπάγεται κοινωνικό αποκλεισμό και επιβάρυνση του δημόσιου συστήματος υγείας και  κοινωνικής προστασίας.

Στο ίδιο πλαίσιο, επαγγελματικοί φορείς έχουν επανειλημμένως θέσει και το ζήτημα της προκαταβολής  φόρου, τονίζοντας ότι θα μπορούσε να μειωθεί αρχικά στο 40% και σε βάθος χρόνου να μηδενιστεί, ως  μέτρο στοιχειώδους ενίσχυσης της ρευστότητας. Ωστόσο, η συνολική εικόνα που διαμορφώνεται είναι  αυτή μιας κυβερνητικής πολιτικής που, ενώ διαπιστώνει τη διόγκωση των οφειλών, αρνείται να  αξιοποιήσει εργαλεία που μπορούν να αποδώσουν έσοδα και να στηρίξουν την πραγματική οικονομία,  μεταθέτοντας διαρκώς το πρόβλημα στο μέλλον. 

Επιπροσθέτως, παρότι με πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες αυξήθηκε το ανώτατο όριο οφειλών  προς τον e-ΕΦΚΑ που επιτρέπεται να έχει ένας ασφαλισμένος προκειμένου να λάβει σύνταξη, στην  πράξη αποδεικνύεται ότι τα νέα όρια εξακολουθούν να αποκλείουν σημαντικό αριθμό πολιτών που, αν  και έχουν συμπληρώσει τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης και ηλικίας, αδυνατούν να συνταξιοδοτηθούν  λόγω συσσωρευμένων οφειλών, οι οποίες δημιουργήθηκαν σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής  κρίσης, πανδημίας και αυξημένου κόστους ζωής. 

Το αποτέλεσμα είναι χιλιάδες ασφαλισμένοι, κυρίως αυτοαπασχολούμενοι και μικρομεσαίοι  επαγγελματίες, να παραμένουν εγκλωβισμένοι σε ένα καθεστώς εργασιακής και οικονομικής  επισφάλειας, χωρίς επαρκές εισόδημα και σύνταξη και χωρίς ουσιαστική δυνατότητα αποπληρωμής  των χρεών τους. Η κατάσταση αυτή θίγει ευθέως τον κοινωνικό χαρακτήρα της ασφάλισης και το  συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην κοινωνική προστασία. 

Επειδή η επαναφορά ρύθμισης έως 120 δόσεων αποτελεί πάγιο, τεκμηριωμένο και καθολικό αίτημα  των παραγωγικών φορέων της χώρας, 

Επειδή η διόγκωση των ληξιπρόθεσμων οφειλών αποδεικνύει την αποτυχία του ισχύοντος πλαισίου, 

Επειδή η απώλεια ασφαλιστικής ικανότητας και η συρρίκνωση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας  υπονομεύουν τόσο την κοινωνική συνοχή όσο και τα δημόσια έσοδα, 

Επειδή η σύνταξη δεν αποτελεί προνόμιο αλλά θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα, για την προστασία του  οποίου το κράτος οφείλει να λαμβάνει όλα τα απαιτούμενα μέτρα, 

Επειδή οι υφιστάμενες ρυθμίσεις δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα στο σύνολό του.

Ερωτώνται οι αρμόδιοι Υπουργοί: 

1. Για ποιο λόγο απορρίπτεται η επαναφορά ρύθμισης οφειλών έως 120 μηνιαίες δόσεις,  παρά τη ραγδαία αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών και τα τεκμηριωμένα αιτήματα των  παραγωγικών φορέων; 

2. Ποια συγκεκριμένα μέτρα προτίθενται να λάβουν τα Υπουργεία σας για την αποτροπή  της απώλειας ασφαλιστικής ικανότητας χιλιάδων επαγγελματιών και τη στήριξη της  ρευστότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, από τη στιγμή που ο Εξωδικαστικός  Μηχανισμός Ρύθμισης Οφειλών καλύπτει μόνο τους μικρομεσαίους επαγγελματίες, με οφειλές  άνω των 10.000 ευρώ; 

3. Προτίθεται το αρμόδιο Υπουργείο να προχωρήσει σε περαιτέρω αύξηση του ανώτατου  ορίου οφειλών προς τον e-ΕΦΚΑ για την απονομή σύνταξης, ώστε να καλυφθούν περισσότεροι  ασφαλισμένοι που σήμερα αποκλείονται και να προστατευθεί ουσιαστικά το δικαίωμα  συνταξιοδότησης;

4. Εξετάζεται η δυνατότητα ευνοϊκότερου συμψηφισμού των οφειλών με τη σύνταξη ή η  θέσπιση ειδικών ρυθμίσεων για ευάλωτες ομάδες ασφαλισμένων; 

Scroll to Top