Η κυβέρνηση έχει θέσει ως πρόταγμα της πολιτικής – ΕΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΛΘΟΥΣΕΣ κυβερνητικές πολιτικές – την ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ως μέσου για την αύξηση των ΕΞΑΓΩΓΩΝ και την ΕΛΑΤΤΩΣΗ ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ από εισαγωγές, αλλά και την ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ οικονομιών Νομών, που βίωσαν την οικονομική εξαθλίωση με τον πιο σκληρό τρόπο από τις προηγηθείσες απάνθρωπες πολιτικές τα προηγούμενα έτη.
Η Εύβοια, που κρατά ΔΥΣΤΥΧΩΣ μία εκ των 5 πρώτων θέσεων Νομών στον τομέα της ΑΝΕΡΓΙΑΣ λόγω της σωρευτικής αποβιομηχάνισης, στράφηκε στο Βόρειο- Κεντρικό τμήμα της ενστικτωδώς στη φροντίδα και τη ρητίνευση των τόσο ιδιαίτερων δασών χαλεπίου πεύκης, που διαθέτει, παράγοντας το 80% της εθνικής παραγωγής σε ρητίνη και συντηρώντας 3.500 οικογένειες ! Η ποσότητα αυτή, 6000 τόνων, επεξεργάζεται από μία βιομηχανία και δύο βιοτεχνίες και το ήμισυ περίπου της παραγωγής εξάγεται, προσφέροντας εισαγωγή συναλλάγματος στην Ελλάδα. Παλαιότερα η Ελλάδα (1960) παρήγαγε 40.000 τόνους, ήτοι το 3% της παγκόσμιας ζήτησης παραγωγής, αργότερα η παραγωγής μας έπεσε σταδιακά φθάνοντας το έτος 2008 στους ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ 3.900 τόνους. Η Εύβοια προσπάθησε σχεδόν μόνη της να σηκώσει το βάρος της ΑΥΞΗΣΗΣ της Εθνικής Παραγωγής ρητίνης (στους 6000 τόνους) με τις τόσες πολλές εφαρμογές (χρησιμοποιείται στην τυπογραφία, υφαντουργία, μεταλλουργία, καθώς και στην παρασκευή ποικιλίας προϊόντων όπως, τερεβινθέλαιο (κοινώς νέφτι), αντιδιαβρωτικά, αρωματικά κεριά, αδιάβροχα υλικά, τεχνητά δόντια, έμπλαστρα, συντηρητικά, προσθετικά γεύσης, χρώματα, φάρμακα, χαρτόκολλες, διάφορα γαλακτώματα, τσίχλες κλπ).
Παράλληλα όμως οι ρητινοκαλλιεργητές δικαίως αποκαλούνται ΦΥΛΑΚΕΣ – ΑΓΓΕΛΟΙ των Δασών. ΔΕΝ είναι τυχαίο, πως τα τελευταία έτη, που ενστικτωδώς ο πληθυσμός της Βορειοκεντρικής Εύβοιας στράφηκε στην καλλιέργεια ρητίνης, ΟΙ ΠΥΡΚΑΪΕΣ και η ΛΑΘΡΟΫΛΟΤΟΜΙΑ ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΣΑΡΩΤΙΚΑ στα πολύ εύφλεκτα και πυκνά και δύσβατα, ΧΩΡΙΣ δρόμους, δάση της Εύβοιας. Στους καλλιεργητές αυτούς χορηγούταν κατά το έτος 2010 οικονομική ενίσχυση 64 λεπτά ανά κιλό, ενώ το 2014 χορηγήθηκε 46 λεπτά ανά κιλό με επιβάρυνση του προϋπολογισμού 2.500.000 €. Το ΟΡΙΟ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ της καλλιέργειας της ρητίνης τίθεται με την ενίσχυσή του στα 50 λεπτά ανά κιλό ! Εάν μειωθεί ακόμη περισσότερο η άνω οικονομική ενίσχυση, τότε καθίσταται ασύμφορη, ΠΛΕΟΝ, αυτήν η καλλιέργεια – εργασία, ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΑΦΑΝΙΣΜΟ 3.500 ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΡΗΤΙΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ, ΧΡΗΣΙΜΟΤΑΤΩΝ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ και στην Εθνική Οικονομία.
Για τα επόμενα έτη και έως να μπορέσουν οι ρητινοκαλλιεργητές να οργανώσουν την απευθείας πώληση σε αγορές του εσωτερικού, ή του εξωτερικού του ΠΡΩΤΟΓΕΝΟΥΣ προϊόντος τους, θα πρέπει η ελληνική πολιτεία ΝΑ ΜΗΝ επιτρέψει τον ΑΦΑΝΙΣΜΟ της καλλιέργειας και να ΧΟΡΗΓΗΣΕΙ πόρους από το ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΑΜΕΙΟ για τη στήριξη της ρητινοκαλλιέργειας με επιφόρτιση των ρητινοκαλλιεργητών με τον συνεχή καθαρισμό και την φύλαξη του δάσους με την εποπτεία των κατά τόπους δασαρχείων !
Με αυτόν τον τρόπο η Πολιτεία θα ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΙΣΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΑ χρηματικά και δασικά ΚΕΦΑΛΑΙΑ, που δαπανά σε ΚΑΤΑΣΒΕΣΕΙΣ πυρκαϊών, ή αναδασώσεις, ή απώλειες κεφαλαίων από λαθροϋλοτομίες κ.λ.π, ενώ θα κρατήσει ζωντανή την πρωτογενή παραγωγή ρητίνης από την Ελλάδα !
Μετά ταύτα Ερωτάσθε Κύριε Υπουργέ :
Τι θα πράξετε προς την κατεύθυνση διάσωσης της πρωτογενούς παραγωγής ρητίνης και την ΑΠΟΦΥΓΗ ανεργίας 3500 οικογενειών ;