Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, τα οποία δόθηκαν στην δημοσιότητα στις αρχές του μήνα Μαρτίου, στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις σε όλη την επικράτεια απασχολούνται χιλιάδες αλλοδαποί εργάτες γης οι οποίοι διαμένουν στη χώρα μας παράνομα – «χωρίς χαρτιά». Οι εργοδότες τους, κάτοχοι αγροτικών εκμεταλλεύσεων, δεν μπορούν να τους ασφαλίσουν, με αποτέλεσμα κάθε αγρότης – εργοδότης να μην δύναται να περάσει στα έξοδά του τα μεροκάματα που πλήρωσε. Παράλληλα, η ως άνω πρακτική αποτελεί μεγάλη εκροή εσόδων λόγω ανασφάλιστης εργασίας για τον ΟΓΑ ενώ και οι ίδιοι οι μετανάστες είναι ευάλωτοι σε ακραία εργασιακή εκμετάλλευση.
Απεναντίας εάν δηλωθούν κανονικά τα μεροκάματα που πληρώνονται σήμερα σε παράνομα διαμένοντες αλλοδαπούς, ο αγροτικός κόσμος θα δικαιολογήσει ετήσια έξοδα κοντά στο 1 δις ευρώ, γεγονός που σημαίνει ότι θα μειώσει το δηλούμενο φορολογικό εισόδημα κατά αντίστοιχο ποσό. Ταυτόχρονα ο ΟΓΑ ως ασφαλιστικός φορέας των αγροτών θα προσθέσει εισφορές λόγω εργοσήμου κοντά στα 100 εκ ευρώ το χρόνο.
Με τροπολογία που έχει ήδη καταρτιστεί και κατατέθηκε στα πρακτικά της βουλής την 5η Φεβρουαρίου 2016, η κυβέρνηση θεσπίζει διαδικασία μέσω της οποίας, όταν αφενός δεν έχουν εξαντληθεί τα αριθμητικά όρια μετακλητών εργατών γης και επομένως υπάρχει διαπιστωμένη ανάγκη για εργατικά χέρια, αφετέρου ο αγρότης επικαλείται αντικειμενική αδυναμία για απασχόληση εργατών γης με έγκυρες συμβάσεις, θα μπορεί να ζητήσει από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση της περιοχής του την έγκριση κατ’ εξαίρεση απασχόλησης διαμενόντων μεταναστών, οι οποίοι θα ασφαλίζονται με εργόσημο. Για την αποφυγή καταστρατηγήσεων, κάθε αγρότης θα μπορεί να δηλώνει την απασχόληση τόσων και n αλλοδαπών εργατών, όσων δικαιολογεί το όσων δικαιολογεί το είδος της καλλιέργειάς του καλλιεργούμενη έκταση.
Η ρύθμιση αυτή ως γνωστόν θα διευκολύνει τους αγρότες να δίνουν νόμιμα την αμοιβή και ασφάλιση στους αλλοδαπούς εργάτες γης που δουλεύουν ήδη με μαύρη εργασία.
Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάσθε κύριε Υπουργέ:
Για ποιο λόγο καθυστερεί η διαδικασία του εργόσημου παράτυπα διανεμόντων πολιτών τρίτων χωρών στην αγροτική οικονομία και η εφαρμογή του στην πράξη;