Οι ενδο-νοσοκομειακές λοιμώξεις, που προκαλούνται κυρίως από πολυανθεκτικά μικρόβια και εμφανίζονται κατά τη διάρκεια ή/και κατόπιν της νοσηλείας ενός ασθενούς ενώ δεν υπήρχαν κατά την εισαγωγή του, αποτελούν έναν από τους κύριους παράγοντες αυξημένης νοσηρότητας και θνησιμότητας του πληθυσμού και συνιστούν μια σοβαρή απειλή για τη δημόσια υγεία με σημαντικές επιπτώσεις για τους ασθενείς και τα Εθνικά Συστήματα Υγείας.
Τα υψηλά ποσοστά ενδο-νοσοκομειακών λοιμώξεων στην Ευρώπη αποδίδονται σε πολλαπλούς παράγοντες, όπως η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών, η έλλειψη επαρκούς ελέγχου των νοσοκομειακών υποδομών και η υποστελέχωση των υγειονομικών υπηρεσιών.
Δυστυχώς, το φαινόμενο της μικροβιακής αντοχής και των συνεπαγόμενων ενδο-νοσοκομειακών λοιμώξεων στην Ελλάδα λαμβάνει τη μορφή μάστιγας αφού στη χώρα μας καταγράφεται διπλάσιο ποσοστό σε σχέση με τον αντίστοιχο ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Ειδικότερα, σύμφωνα με δημοσίευμα1, τα στοιχεία – που παρουσιάστηκαν σε πρόσφατη (11.12.2024) Ημερίδα του με τίτλο «Επίκαιρα Θέματα Δημόσιας Υγείας» που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας – καταδεικνύουν τη θλιβερή πραγματικότητα στη χώρα μας, αφού «κάθε χρόνο καταγράφονται 20 θάνατοι ανά 100.000 κατοίκους λόγω μικροβιακής αντοχής και 112.360 ασθενείς με Λοιμώξεις που σχετίζονται με Φροντίδα Υγείας (ΛΣΦΥ), ενώ 3.800 ασθενείς χάνουν τη ζωή τους ετησίως από τις τρεις βασικές κατηγορίες ΛΣΦΥ (πνευμονίες, ουρολοιμώξεις, βακτηριαιμίες)». Αναφέρεται, επίσης, ότι 12 στους 100 νοσηλευόμενους προσβάλλονται από ενδο-νοσοκομειακά μικρόβια, όταν στην Ευρώπη το αντίστοιχο ποσοστό περιορίζεται σε 6,8%.
Επισημαίνουμε ότι εκ των βασικότερων αιτιών για την κατάσταση αυτή αποτελούν η ακραία υποστελέχωση – σε συνδυασμό με την υπερφόρτωση των Υγειονομικών δομών – οι ελλείψεις σε υλικά και κατάλληλο εξοπλισμό λόγω υποχρηματοδότησης καθώς και οι υποστελεχωμένες επιτροπές λοιμώξεων στα νοσοκομεία της χώρας. Τα ως άνω επιβεβαιώνονται και στην πρόσφατη έκθεση2του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC).
Ομοίως και προς την ίδια κατεύθυνση για την αντιμετώπιση των συνεχώς αυξανόμενων σχετικών δεικτών, υπογραμμίζεται η επιτακτική ανάγκη για άμεση ενίσχυση των μέτρων πρόληψης, όπως είναι η αυστηρή τήρηση των πρωτοκόλλων υγιεινής, η διαρκής εκπαίδευση του προσωπικού, η χρήση σύγχρονων τεχνολογιών απολύμανσης και αποστείρωσης, η εφαρμογή τεκμηριωμένων πρακτικών και κατευθυντήριων οδηγιών καθώς και η καλλιέργεια κουλτούρας πρόληψης.
Με βάση τα παραπάνω,
Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός:
1. Ποια μέτρα έχουν ληφθεί από το Υπουργείο Υγείας για την πρόληψη, τη διαχείριση και τον δραστικό περιορισμό των ενδο νοσοκομειακών λοιμώξεων; Υπάρχει εθνικό σχέδιο δράσης που να περιλαμβάνει στόχους, προτεραιότητες και χρονοδιάγραμμα υλοποίησης; Υπάρχουν συγκεκριμένα προγράμματα ή στρατηγικές που έχουν εφαρμοστεί στα νοσοκομεία της χώρας;
2. Ποια είναι η κατάσταση των επιτροπών επιτήρησης λοιμώξεων στα ελληνικά νοσοκομεία; Διαθέτουν επαρκές προσωπικό και μέσα για την αποτελεσματική εκτέλεση του έργου τους;
3. Υπάρχει σχεδιασμός για την ενίσχυση των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας και άλλων κρίσιμων τμημάτων, τόσο σε προσωπικό όσο και σε εξοπλισμό; Ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έχουν γίνει προς αυτή την κατεύθυνση;
4. Σε ποιες ενέργειες έχει προβεί για την εκπαίδευση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού σχετικά με την πρόληψη των ενδο-νοσοκομειακών λοιμώξεων;
5. Υπάρχει πρόβλεψη για την ανανέωση και αναβάθμιση του υλικοτεχνικού εξοπλισμού και των υποδομών στα νοσοκομεία, ώστε να βελτιωθεί η πρόληψη και η διαχείριση των λοιμώξεων;